پذیرش مسئولیت ها در اسلام، در راستای استقرار و گسترش عدالت اجتماعی و خدمت رسانی به همنوعان در همه عرصه های اجتماعیست و «مسئولیت» در نگرش اسلامی بار امانتی سنگین بر گرده افراد است که اگر نتوانند به شکل شایسته به مقصدش برسانند و حقش را ادا کنند، سخت مورد بازخواست قرار خواهند گرفت. امام علی(ع) به یکی از کارگزارانش نوشت:
… اِنَّ عَمَلَکَ لَیْسَ لَکَ بِطُعْمَةٍ وَ لکِنَّهُ فی عُنُقِکَ اَمانَةٌ.
همانا#مسئولیت[ومنصب]تو،طعمه وشکارنیست،بلکه بار#امانتی در گردن تو است.

امام علی علیه السلام در عهدنامه‌ی مالک اشتر اینگونه می‌نویسد: «بپرهیز که با نیکی خود بر مردمان منت گذاری یا آنچه را کرده‌ای بزرگ بشماری یا آنان را وعده‌ای دهی و وعده‌ی خلاف آری که منت نهادن ارج نیکی را از بین می‌برد و کار بزرگ شمردن نور حق را خاموش گرداند و#خلاف_وعده_خشم_خداوندومردم را برانگیزد و خدای تعالی فرموده است: بزرگ دشمنی است نزد خدا که چیزی بگوید و انجام ندهد.»
#مسئوليت_امانتي_سنگين_مورد_بازخواست